
Odpowiedzialność: | Graham Masterton ; przeł. [z ang.] Piotr Kuś. |
Hasła: | opowiadanie angielskie opowiadanie grozy |
Zawiera: | Zobacz zawartość Sarkofag; Burgery z Calais; Bazgroła; Epifania; Posocznica; Sąsiedzi z piekła; Anty-Mikołaj; Wizerunek zła; Camelot; Towarzystwo współczucia. |
Adres wydawniczy: | Poznań : "Rebis", 2005. |
Opis fizyczny: | 292, [3] s. 20 cm. |
Powiązane zestawienia: | Powieść i opowiadanie grozy (horror) |
Skocz do: | Inne pozycje tego autora w zbiorach biblioteki |
Dodaj recenzje, komentarz |
Sprawdź dostępność, zarezerwuj (zamów):
(kliknij w nazwę placówki - więcej informacji)
Notka biograficzna:
Masterton, Graham
urodził się w 1946 roku w Edynburgu. Pracował jako reporter i redaktor w czasopismach „Mayfair” i „Penthouse”. W roku 1976 debiutował horrorem Manitou, który stał się światowym bestsellerem. Od tego czasu napisał ponad 100 książek, które przełożono na 18 języków i wydano w 27 milionach egzemplarzy. Jego powieści otrzymały wiele międzynarodowych nagród, m.in. Edgar Allan Poe Award, Prix Julia Verlanger i Srebrny Medal West Coast Review. Oprócz horrorów Masterton pisze thrillery, powieści historyczne i romanse. Od lat zajmuje się również seksuologią.
Źródło: www.rebis.com.pl
Czytelnik
Posty: 32
Wysłany: 2008-07-05 17:35:05
Piąty zbiór opowiadań Mastertona, który miałem przyjemność czytać prezentuje się - na tle pozostałych przeciętnie (co nie znaczy źle).
3 z nich (Sarkofag, Burgery z Calais, Anty-Mikołaj) nie wzbudziły we mnie jakichś większych emocji, lecz są sprawnie napisanymi, dobrymi opowiadaniami grozy.
Kolejne 5 (Bazgroła, Epifania, Posocznica, Sąsiedzi z piekła, Towarzystwo współczucia) jest doskonale napisanymi, wzbudzającymi grozę opowiadaniami, z zakończeniem wywołującym poczucie beznadziei (to co wspaniałe u Mastertona). Jak dla mnie są one ideałem opowiadania grozy.
Wizerunek zła i Camelot są opowiadaniami napisanymi na podstawie wiersza "Lady of Shallot". Pierwsze z nich jest średnio wciągające, ale można się przestraszyć. Drugie jest o wiele lepsze, naprawdę przerażające zaskoczyło mnie w nim to, że przedstawione tam nieprawdopodobne wydarzenia (np. wpadnięcie do lustra) były traktowane przez bohaterów jako coś normalnego.
W części opowiadań Masterton rozmiesza czytelnika, w większości straszy, a we wszystkich wywołuje strach w najczystszej postaci poprzez beznadziejne (w pozytywnym sensie) zakończenie.
Polecam fanom grozy, fantastyki, Mastertona i nie tylko.