Biblioteka Publiczna

Nie ma z czego się śmiać

Autor: Grodzieńska, Stefania

   Notka biograficzna  

Są książki, które się połyka, są takie które czyta się płacząc - ze wzruszenia lub ze śmiechu, a czasem i z jednego i z drugiego. Po lekturze NIE MA Z CZEGO SIĘ ŚMIAĆ Stefanii Grodzieńskiej okazuje się, że są też książki, które czyta się?. tańcząc. Opisując swoje życie - zawsze z lekkością, wdziękiem i samokrytycznym przymrużeniem oka - Autorka

balansuje na linie rozpiętej między twardą rzeczywistością a nieodpartą potrzebą wydestylowania z niej śmiechu. Zachowuje się niczym zwiewna tancerka udowadniająca nam, że nawet skok nad przepaścią można wykonać udając że to baletowe pas de deux. O ile tylko znajdzie się do niego odpowiedni partner A Grodzieńska w swym życiowym tańcu miała szczęście do partnerów. Byli wśród nich między innymi: idol - Julian Tuwim, mentor - Fryderyk Járosy, mąż - Jerzy Jurandot, sceniczny partner - Artur Andrus. Może dlatego świat oglądany oczami Grodzieńskiej wygląda inaczej niż ten który przedstawiają nam codziennie media: jest pogodny, pełen dobrych, sympatycznych ludzi i nadzwyczajnie pomyślnych zbiegów okoliczności. Jest światem z naszego marzenia. Dla zmęczonych politycznymi swarami i wszechobecną kłótnią mam receptę: wystarczy przeczytać co najmniej stronę książki Grodzieńskiej przed snem a obudzicie się Państwo uśmiechnięci. Zawartej w tym egzemplarzu terapii starczy prawie na rok! Tomasz Raczek.

Sprawdź dostępność, zarezerwuj (zamów):

(kliknij w nazwę placówki - więcej informacji)

Grodzieńska, Stefania

ur. 2 września 1914 w �?odzi zm. 28 kwietnia 2010 – polska pisarka, aktorka estradowa i teatralna, satyryk. Dzieciństwo spędziła w �?odzi, uczęszczała tam do szkoły baletowej. Do Warszawy przeniosła się w 1933. Pracowała w teatrzyku Cyganeria, tańczyła w Teatrze Kameralnym, w końcu Fryderyk Jarosy zaangażował ją do zespołu Cyrulika Warszawskiego. Po II wojnie światowej zaczęła pisywać felietony do „Szpilek”, pisywała także monologi i skecze. Jej teksty wykonywali m.in.: Hanka Bielicka, Adolf Dymsza, Loda Halama, Alina Janowska, Kalina Jędrusik, Bogumił Kobiela, Irena [>>] Kwiatkowska. Przez kilka lat Stefania Grodzieńska pracowała w Polskim Radiu, a przez kilkanaście lat w redakcji rozrywki Telewizji Polskiej. Z obiema instytucjami współpracuje zresztą do dziś. Była żoną Jerzego Jurandota – poety, dramaturga, satyryka i autora tekstów piosenek. Jest autorką m.in. kilkunastu zbiorów felietonów, takich jak: Dzionek satyryka, Jestem niepoważna, Brzydki ogród, Felietony i humoreski, Plagi i plażki, Rozmówki, Kłania się PRL, powieści Wspomnienia chałturzystki, książek biograficznych – wspomnień o Fryderyku Jarosym pt. Urodził go Niebieski Ptak, oraz autobiografii Już nic nie muszę, Kawałki żeńskie, męskie i nijakie, Nie ma z czego się śmiać.

Źródło: https://lubimyczytac.pl/autor/30801/stefania-grodzienska

---

Inne pozycje tego autora w zbiorach biblioteki: