STATYSTYKI
Logowań: 6278130
W tym dziś: 635
Zamówienia: 528
Przypisany awatar: 3637
Wysłanych SMSów: 6441
Karty z QRCode: 23550
Wypożyczenia ebooków: 875
Wypożyczenia e-kmow: 221
Wypożyczenia e-prasa: 556
Schowki (łącznie): 184060
Największy schowek: 13171
Korzystających z nich: 10957
Czytelnicy zapisani dzięki usłudze video zapis: 1072
Oczekujących na zapis: 5
Przewieźliśmy pozycji: 10266
Aplikacja moblina
e-Biblioteka MATEUSZ2
Logowań na konto: 642411
Prolongat pozycji: 169042
Przeszukań po kodzie: 32385
Ratunku! Wymyśliłam męża
Zwariowana komedia romantyczna.
Flora i Bartek, małżonkowie. On do bólu praktyczny, nieskory do zmian, mało romantyczny osobnik o ironicznym poczuciu humoru. Ona - niezdarna marzycielka pragnąca w związku odrobiny czułości. Lecz nie z nim takie numery. Musiałby się stać kimś innym. A co, jeśli ona, przy użyciu skrywanych przed nim umiejętności, może wyczarować nową, lepszą wersję
męża? I przy okazji spełnić inne wielkie marzenie.
Flora ma szansę się przekonać, jaki wpływ na małżeństwo mają domysły i pragnienia. A wszystko to w asyście przyjaciół, których śmiało można nazwać galerią osobliwości.
| Odpowiedzialność: | Katarzyna Kowalewska. |
| Hasła: | Humor Małżeństwo Problemy małżeńskie Relacja romantyczna Powieść obyczajowa Literatura polska |
| Adres wydawniczy: | Poznań : Wydawnictwo Zysk i S-ka, copyright 2022. |
| Wydanie: | Wydanie I. |
| Opis fizyczny: | 293, [1] strona ; 21 cm. |
| Uwagi: | Na okładce: Kto się czubi, ten się lubi. |
| Forma gatunek: | Książki. Proza. |
| Powstanie dzieła: | 2022 r. |
| Powiązane zestawienia: | Powieść i opowiadanie obyczajowe Sfinansowano z Budżetu Obywatelskiego 2022 r. - Projekt nr 825 |
| Skocz do: | Inne pozycje tego autora w zbiorach biblioteki |
| Dodaj recenzje, komentarz |
Sprawdź dostępność, zarezerwuj (zamów):
(kliknij w nazwę placówki - więcej informacji)
Wyp. nr 38
ul. Konarskiego Stanisława 6
Wyp. nr 119
ul. Gen. T. Pełczyńskiego 28c
Notka biograficzna:
Kowalewska, Katarzyna
Na pytanie, jak zaczęła się moja przygoda z pisaniem, odpowiadam – nie wiem. Nie zaliczę przecież do zawodowego pisania wydawanej w dzieciństwie gazetki „Żyrafka” ani wierszowanych teatrzyków. Nie były nim także skrupulatne zapiski introspektywnej nastolatki prowadzone w Kalendarzu Szalonego Małolata. Tak, nigdy nie potrafiłam nazwać się pisarką i nadal tego nie potrafię. Po kilku powieściach, opowiadaniach w antologiach i wygranych konkursach literackich nadal czuję, że jeśli nie posiadam oficjalnego dyplomu pisarza, mogę co najwyżej nazwać się aspirującym rzemieślnikiem [>>]
Inne pozycje tego autora w zbiorach biblioteki:
Nowości z działu Obyczajowa:
