Posłuchajcie dziś historii, która zdarzyła się we Włoszech. Będzie to opowieść o ludziach i pewnym psie. O psie, który jak prawdziwy turysta, sam podróżował koleją po całym kraju. Będzie to zarazem opowieść o wielkiej przyjaźni.
Nie jest to zmyślona historia. Chociaż dziwna, zdarzyła się naparwdę.
pisarz, autor książek dla dzieci, redaktor, nauczyciel, scenarzysta słuchowisk radiowych. Od 1958 roku członek Związku Literatów Polskich.
Urodził się w Stanisławowie obecnie Iwano-Frankiwsk w zachodniej części Ukrainy jako drugie dziecko Alfreda Pisarskiego i Bronisławy z Wolskich. Jego ojciec był wysoko postawionym urzędnikiem kolejowym, regularnie wyjeżdżał służbowo i pracował w delegacjach, przez co cała rodzina często zmieniała miejsce zamieszkania. Ostatecznie przyszły pisarz zdał maturę w 1932 roku w III Państwowym Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Stanisławowie. [>>] W tym samym roku rozpoczął studia – przez pierwsze dwa lata studiował filologię klasyczną, następnie na krótko przeniósł się na bohemistykę, a ostatecznie na filologię polską. W 1939 roku rzucił jednak studia, nie uzyskawszy dyplomu.
W czasie drugiej wojny światowej podejmował się różnych prac zarobkowych: pracował jako kanalarz w Miejskich Zakładach Wodociągowych, drwal w suchorowskim tartaku czy robotnik w fabryce zakładów ślusarskich „Czerwonyj metalist”. Był też karmicielem wszy w Instytucie Rudolfa Weigla, dzięki czemu ocalał od śmierci z rąk hitlerowców; uwolniony z łapanki pozostałych aresztowanych rozstrzelano.
Po wojnie Pisarski początkowo zajął się pracą pedagogiczną. Uczył języka polskiego, historii, propedeutyki filozofii. Wrócił również na studia polonistyczne, by kontynuować naukę w trybie zaocznym na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1946 roku uzyskał stopień magistra. W 1952 roku nawiązał współpracę z prasą ogólnopolską, porzucił posadę nauczyciela i odtąd utrzymywał się z pracy twórczej. W latach 1958–1963 prowadził także autorską audycję Doktor Mów Dobrze, której tematyka była związana z kulturą języka i popularyzowaniem norm poprawnościowych.
Pisarski obecnie znany jest przede wszystkim jako autor popularnej opowieści O psie, który jeździł koleją, jego dorobek literacki jest jednak o wiele bogatszy. Pisarz zadebiutował w maju 1939 roku wierszem Granica na łamach „Kuriera Literacko-Naukowego”. Publikował fraszki w czasopiśmie satyrycznym „Koncyder”, artykuły w dzienniku „Głos Wielkopolski” i felietony w „Gazecie Pomorskiej”, drukował też teksty dla dzieci w takich czasopismach, jak „Świerszczyk”, „Miś”, „Płomyk” czy „Płomyczek”.
Pierwsza książka Pisarskiego, Pierwiastek ludowy i społeczny w piśmiennictwie polskim, została wydana w 1948 roku. W kolejnych latach ukazywały się jego liczne książki dla dzieci między innymi Port i morze, Na stoliczku chleb w koszyczku czy W zaczarowanym sklepie. W 1953 roku Teatr Ziemi Pomorskiej w Bydgoszczy wystawił jedyną sztukę Pisarskiego, spektakl Piernikarze w Toruniu. Opowieść sceniczna w trzech aktach. Zasadniczą część spuścizny tego autora stanowią jednak wiersze dla najmłodszych i publikacje o charakterze dydaktycznym, dotyczące historii, podań i legend ludowych oraz zasad poprawnej polszczyzny.