Biblioteka Publiczna

Dziennik rosyjski

Tytuł oryginału: "A Russian diary : a journalist`s final account of life, corruption & death in Putin`s Russia,".
Znane także jako: "Udręczona Rosja : dziennik buntu".

Autor: Politkovskaâ, Anna

   Notka biograficzna  

NIEZWYKLE ODWAŻNA DZIENNIKARKA ZDEMASKOWAŁA OBLICZE WSPÓŁCZESNEJ ROSJI. ZAPŁACIŁA ZA TO NAJWYŻSZĄ CENĘ...

Dziennik rosyjski to poruszający pamiętnik Anny Politkowskiej, jednej z najbardziej nieustraszonych dziennikarek. Autorka przedstawia w nim kulisy władzy w Rosji pod rządami Władimira Putina. Doskonale portretuje też naród, który musi żyć w kraju zdominowanym przez korupcję i cynizm. Ta

książka to ważne świadectwo historii i ostra krytyka Putina, a jej przesłanie jest wciąż aktualne, szczególnie w obliczu trwającej wojny w Ukrainie.

Politkowska opisuje tragiczne wydarzenia, takie jak zamachy terrorystyczne i akty okrucieństwa w armii. Mierzy się z bólem obserwowania bierności społeczeństwa wobec ograniczania swobód obywatelskich. W dzienniku przedstawia dramatyczne historie - od sfałszowania wyborów parlamentarnych w 2003 roku aż do 2005 roku, kiedy to cichły echa ataku na szkołę w Biesłanie. Jej styl pracy, który polegał na obecności w centrum zdarzeń i bezpośrednich, szczerych rozmowach z ofiarami reżimu, sprawił, że stała się ona swoistym głosem sumienia narodu rosyjskiego.

Książka zapiera dech w piersiach i zmusza do refleksji nad sytuacją w Rosji, a także nad rolą, jaką odgrywają tu instytucje finansowe innych krajów. To poruszająca lektura, która pozwala zrozumieć, dlaczego walka o demokrację i prawa człowieka jest ciągle tak istotna.

Sprawdź dostępność, zarezerwuj (zamów):

(kliknij w nazwę placówki - więcej informacji)

Politkovskaâ, Anna

Anna Politkowska z domu Mazepa urodziła się w 1958 r. w Nowym Jorku, gdzie jej rodzice pochodzenia ukraińskiego byli dyplomatami przy ONZ. Studiowała dziennikarstwo na Uniwersytecie Moskiewskim. Po ukończeniu studiów rozpoczęła pracę w gazecie „Izwiestija”, wyszła za mąż za Aleksandra Politkowskiego, jednego z najbardziej znanych dziennikarzy w Rosji, urodziła dwoje dzieci. Mogła wieść beztroskie życie otoczona luksusem za cenę poparcia oficjalnej propagandy. Tak uczynił jej mąż i dlatego od niego odeszła. Mogła też wyjechać za granicę na początku lat 90-tych przyjęła [>>] obywatelstwo USA, która jej przysługiwało z racji miejsca urodzenia i stamtąd opisywać sytuację w Rosji, jednak ona swoje miejsce widziała tylko w ojczyźnie – chciała ją zmienić, nie porzucić. Najważniejsza była dla niej prawda, dlatego od czerwca 1999 pracowała w opozycyjnej „Nowoj Gaziecie”. Z ramienia tego właśnie dziennika pojechała pierwszy raz do Czeczeni, by pisać o wojnie z punktu widzenia zwykłych, udręczonych nią ludzi – i cywilów, i żołnierzy. Wracała tam wielokrotnie - obserwowała okrucieństwo wszystkich stron tego konfliktu i pisała o nim, nikogo nie oszczędzając. Tymi reportażami zdobyła światową sławę, ale też zrobiła sobie wielu wrogów. Kolejne bliskie jej sercu tematy to dramatyczna sytuacja żołnierzy w rosyjskiej armii nędzne warunki życia, okrucieństwo przełożonych, zupełne nieliczenie się z życiem i zdrowiem żołnierzy, losy zakładników w zamachach terrorystycznych negocjowała z terrorystami podczas zamachu w teatrze na Dubrawce w 2002 r., podobną próbę chciała podjąć w Biesłanie, jednak nie doleciała na miejsce - nieoczekiwanie zasłabła; podejrzewała, że podana jej w samolocie herbata była zatruta oraz rządy Władimira Putina, którego oceniała bardzo surowo oskarżając prezydenta o wprowadzanie do Rosji neosowieckiej dyktatury. Z bólem obserwowała przy tym prawie zupełną obojętność swoich rodaków wobec tych dramatycznych zmian, a także dewaluację znaczenia partii demokratycznych, których członkowie tracą poparcie nie umiejąc nawiązać dialogu ze społeczeństwem lub pozwalając kupić się władzy. W 1999 r. otrzymała nagrodę Złote Pióro Rosji przyznawaną przez Związek Dziennikarzy Rosji, w roku 2000 Dobry Uczynek – Dobre Serce, zaś w roku 2003 prestiżową nagrodę OBWE. 7 października 2006 znalezioną ją zastrzeloną w windzie jej domu przy ulicy Leśnej 8/12 koło Dworca Białoruskiego w centrum Moskwy. Na miejscu znaleziono porzucony pistolet i łuski. Wcześniej kilkakrotnie grożono jej śmiercią. O jej zabójstwo podejrzewano m.in. promoskiewskiego premiera Czeczenii, Ramzana Kadyrowa, jak również osoby z otoczenia prezydenta Putina. Sprawców, podobnie jak w przypadku zabójstw innych rosyjskich dziennikarzy, dotąd nie znaleziono. Anna Politkowska pozostawiła po sobie wiele artykułów oraz kilka książek z czego w Polsce ukazały się: Rosja Putina Studio Emka, 2005 oraz Druga wojna czeczeńska Znak, 2006.

Źródło: https://www.noir.pl/autorzy/86

---

Inne pozycje tego autora w zbiorach biblioteki: