


Skarb dla trojga
Krysia jest oczytana, szalenie inteligentna, okrutnie cyniczna i bardzo aspołeczna. Na taką się wyrasta pod opieką wuja, ekscentrycznego antykwariusza.
Tosia jest miłą serdeczną osobą, która uważa się za najlepszą przyjaciółkę Krysi. Dlatego, gdy ta musi nagle wyjechać, by zająć się chorym wujem, Tośka bez zastanowienia pakuje swoją różową walizkę i, zamiast z facetem na
Santorini, jedzie do Srebrnego Stoku, malowniczego miasteczka, w którym nic się nie dzieje.
Porządkując rzeczy wuja, natrafiają na wskazówki, które mogą zaprowadzić je do skarbu. I tak zaczyna się ich szalona podróż przez życie hrabiny, którą historycy uznali za postać nudną, a która okazuje się wyjątkowo ciekawa.
Czy hrabina Teresa Maria Klara von Graff naprawdę ukryła swój skarb w Srebrnym Stoku? Czy wiersz, który od lat znajdował się wśród muzealnych eksponatów, jest prowadzącą do niego mapą? I co się stanie, gdy Krysia i Tosia zaczną go szukać?
| Odpowiedzialność: | Kasia Bulicz-Kasprzak. |
| Hasła: | Antykwariusze Arystokracja Przyjaźń Rodzina Skarby Powieść Literatura polska |
| Adres wydawniczy: | Warszawa ; Ożarów Mazowiecki : Purple Book, copyright 2026. |
| Opis fizyczny: | 364, [4] strony ; 20 cm. |
| Uwagi: | Na okładce: Błyskotliwa i zabawna powieść o poszukiwaniu skarbu i prawdy o przeszłości. |
| Forma gatunek: | Książki. Proza. |
| Powstanie dzieła: | 2026 r. |
| Powiązane zestawienia: | Sfinansowano z Budżetu Obywatelskiego 2026 r. - Projekt nr 635 Powieść i opowiadanie obyczajowe |
| Skocz do: | Inne pozycje tego autora w zbiorach biblioteki |
| Dodaj recenzje, komentarz |
Sprawdź dostępność, zarezerwuj (zamów):
(kliknij w nazwę placówki - więcej informacji)
Wyp. nr 114
ul. Powstańców Śląskich 17
Pozycja w trakcie opracowywania, niebawem będzie udostępniana.
Notka biograficzna:

Bulicz-Kasprzak, Kasia
Urodzona: 20 marca 1976 Prowadzę zwyczajne życie. Zimny psi nos dotyka mojej stopy. Jest siódma. Doskonała pora na pierwszy spacer. Tak zaczyna się mój dzień. Zastanawiam się, co będę dzisiaj robić. Może zostanę królową i zagram w krokieta, dopóki las Birnam nie podejdzie pod zamek. A może pobiegnę Piątą Aleją w stronę niebieskiego księżyca. Odwiedzę zielone wzgórze, na którym pasą się owce. Zaraz, to nie owce, to króliki. Muszę się śpieszyć, bo czas odebrać dziecko ze szkoły, a tu jeszcze tyle historii do przeżycia. Są w książkach, filmach, śmiechu [>>]







































































