Biblioteka Publiczna

Zazdrościsz mi?

Autor: Peszek, Agnieszka.

   Notka biograficzna  

Artura Wieczorka mało kto darzy sympatią.Wspólnik matki. Przyrodnia siostra. Była żona.To tylko kilka osób z długiej listy tych, którzy mu zazdroszczą.

Starsza aspirant Zuzanna Kruk wyjeżdża na przymusowy urlop. Sielankowy klimat szybko zostaje zakłócony przez nietypowe znalezisko, na które trafia przypadkowa turystka. Nieopodal nadmorskich wydm ciągnących się wzdłuż wybrzeża kobieta odkrywa.

męską nogę. Policjantka jak zwykle nie potrafi odpuścić. Wszystko wskazuje na to, że to noga Artura Wieczorka. Tylko czy na pewno? A może to, co widzą policjanci, to dobrze wyreżyserowane przedstawienie? Kto nim kieruje?Kto jest ofiarą, a kto sprawcą?

"Zazdrościsz mi?" to kryminał, w którym zagadka goni zagadkę, a gdy wydaje się, że wszystko jest już jasne, sytuacja zmienia się diametralnie.Czy jesteś gotowy na wciągającą grę w towarzystwie nietuzinkowych bohaterów i nadmorskiego klimatu, który niesie ze sobą nie tylko bryzę, ale i spustoszenie?Jeśli tak - "Zazdrościsz mi?" to tytuł właśnie dla Ciebie.

Sprawdź dostępność, zarezerwuj (zamów):

(kliknij w nazwę placówki - więcej informacji)

Peszek, Agnieszka

Gdybym powiedziała, że pisanie książek to moja pasja od lat, skłamałabym. Za to mogę śmiało rzec, że od kiedy pamiętam, czytam. W swoim życiu pochłonęłam tysiące pozycji, z tego znaczącą większość stanowiły kryminały. I chyba dlatego podczas jednej z rowerowych wycieczek po Suwalszczyźnie mój mąż rzucił mi pewnego rodzaju wyzwanie: „Skoro tyle czytasz, może byś coś napisała”. W pierwszym momencie pomyślałam: „Fan piłki nożnej nie będzie grał jak Lewandowski, więc dlaczego nałogowy czytelnik miałby być sprawny w pisaniu powieści?”. Jednak po głębszym [>>] zastanowieniu stwierdziłam, że spróbuję. I tak zrodziła się powieść „Przez pomyłkę”, a ja wyruszyłam w niekończącą się podróż. W podróż do doskonałości. Szkolę się, czytam, a przede wszystkim piszę i czuję, że odnalazłam coś, w czym się niesamowicie realizuję. Ku mojemu zaskoczeniu okazało się, że pisanie to moja pasja. Pewnego rodzaju wentyl dla siedzących we mnie emocji. Gdy siadam do pisania, jestem tylko ja, czysta kartka w Wordzie i jakiś zarys fabuły. I co najpiękniejsze, często zaskakuję samą siebie tym, jak poprowadzę wątek, dlatego coraz częściej wybieram taką formę rozrywki zamiast czytania, bo mam wrażenie, że sama siebie jestem w stanie zaskoczyć bardziej niż to, co już ktoś napisał.

Źródło: https://peszek.pl/#o-mnie

---

Inne pozycje tego autora w zbiorach biblioteki: