Biblioteka Publiczna

W końcu odnalazła. Odnalazła siebie w białym świecie szoł-biznesu, gdzie czarna kobieta o specyficzne negroidalnym wyglądzie jest zaszufladkowana, a role związane z kobiecością są dla niej niedostępne. Viola Davis dokonała niemożliwego. Z nędznego głodnego, pełnego przemocy dzieciństwa osiągnęła tak wiele - pozycję w świecie filmu, niezależność finansową, miłość, możliwość pracy z największymi gwiazdami ekranu.
Niezwykły jest też jej związek z tą przemocową rodziną jej dzieciństwa, gdy wszystko złe jest zapomniane kiedy ta rodzina jest razem w momentach sukcesu. Wspomnienia szczere do bólu.

Jestem naprawdę pod wrażeniem tej książki - historii mężczyzny, urodzonego tuż przed wojną, który nie mógł spędzić życia ze swoją ukochaną. Teraz u jego schyłku wyrusza w podróż. Jej finał będzie zaskakujący, wzruszający i pokazujący, że miłość pokona wszelkie przeszkody.
Dziękuję Autorce za tę wspólną podróż!

Projekt Hail Mary Andyego Weira to absolutny majstersztyk hard sci-fi i książka, która dosłownie bezczelnie kradnie czas z życiorysu. Połykasz ją w dwa wieczory, zapominając o spaniu.Weir wziął swój sprawdzony schemat z Marsjanina samotny facet kontra potęga kosmosu i prawa fizyki ale podkręcił stawkę do maksimum. Ryland Grace budzi się z amnezją na statku kosmicznym, u boku ma dwa trupy, a w głowie pustkę. Szybko jednak okazuje się, że jest jedyną nadzieją na uratowanie Ziemi przed kosmicznym pasożytem gaszącym Słońce. Ta książka to geekowska pornografia w najczystszym wydaniu: pełna chemii, fizyki, zwrotów akcji i... prawdopodobnie najbardziej uroczej, międzygatunkowej relacji kumpelskiej w historii literatury tak, Rocky, o tobie mowa!.

Ta książka jest BARDZO zabawna . Jak ją czytam chcę skakać. SERIO

Ta książka jest BARDZO zabawna i wciągająca. Polecam ją każdemu ale raczej nie dorosłym.

Sama jestem zaskoczona jak wysoko oceniłam tę książkę. Mimo wesołkowatego. żartobliwego tonu, który początkowo może razić, książka przekazuje rzetelną wiedzę na mało znane i omijane tematy związane ze śmiercią i obrządkami funeralnymi. I to nie te mistyczne, ale zwykłe cielesne, często mogące uchodzić za obrzydliwe i niegodne, ale niechybnie czekające każdego/każdą z nas. Kto się nie boi, że będą go prześladować mało apetyczne obrazy a chciałby wiedzieć co dzieje się z ciałem po śmierci znajdzie tu pełną wiedzę.

Gdyby przeczytali ją rodzice, z pewnością uznaliby treści jako zbyt intymne i zbyt dosadne, nie nadające się dla młodych odbiorców. Seksualizacja dzieci nie powinna się odbywać w taki sposób:
przedstawianie pornografii jako
normy, brak moralnego rozróżnienia między dobrem a złem, promowanie seksu

Bardzo się cieszę, że mogłam po 20! latach spotkać Judytę, Adama, Ulę, Tosię i innych członków tej nietuzinkowej rodziny. Czytając, widziałam twarze Danuty Stenki, Joanny Brodzik i Artura Żmijewskiego, bo oni ożywili bohaterów "Nigdy w życiu".
Katarzyna Grochola zbiera fundusze na film lub serial na podstawie nowej książki i mam nadzieję, że ci aktorzy znów wcielą się w postaci z powieści.
Lektura bawi i wzrusza oraz przekonuje o sile rodziny i przyjaźni, a także pokazuje różne oblicza miłości.
Polecam!

Po jubileuszowej odsłonie cyklu spodziewałam się trochę więcej.
Nie jest jednak najgorzej - Reacher znów wymierza sprawiedliwość, eliminuje "tych złych" i czyni świat odrobinę lepszym.
Żałuję, że nie towarzyszyli mu inni bohaterowie cyklu, choćby Neagley, która już niedługo zadebiutuje w własnym serialu.
Czekam więc na serial i oczywiście na kolejną książkę!

Pierwsza z serii. Bardziej dłuższe opowiadanie niż powieść. Lekka, łatwa zagadka domniemanego morderstwa w rodzinie brzydkich z charakteru i bogatych. Wzorowane na Agacie Christie - czasowe odcięcie od świata, grupa ludzi, każdy z motywacją do zbrodni. Takie sobie. Bez większej satysfakcji.

Opis jest ciekawszy niż cała powieść. Straciłam czas, jest strasznie bez sensu

Proszę poprawić notkę biograficzną. To jest inny Piotr Milewski - obecnie dziennikarz m. in. Newsweeka.

Przed lekturą książki warto zapoznać się z jej prekursorką: Nadchodzi osobliwość [w chwili publikacji w 2005 roku "osobliwość" była trochę fikcją, z dzisiejszej perspektywy - po 20 latach - stała się po części naszą rzeczywistością].

Pozycja obowiązkowa dla każdego, kto próbuje zrozumieć jak funkcjonuje współczesny świat

Mimo, że niemal do końca gubiłam się w koligacjach postaci i musiałam wracać o kilka albo kilkanaście stron, żeby przypomnieć sobie kto jest czyim mężem, bratem czy żoną, to czytało mi się dobrze. Czytelnik był umiejętnie naprowadzany na trop intrygi i, mimo że zarys rozwiązania od połowy książki był dość klarowny, to komplikacje przy ostatecznym rozwiązaniu zagadki mogły zaskoczyć. Trochę tylko mnie zniesmaczyło sentymentalno-nabożne zakończenie.