Biblioteka Publiczna

Mówi się, że nadzieja umiera ostatnia. Pewnie tak, ale zanim umrze potrafi zniszczyć życie. Ciągnące się latami poszukiwania zaginionej córki i siostry, pomyłki świadków i celowe dezinformacje podtrzymujące tę nadzieję, która całkowicie zmieniła życie rodziny. Do tego niejako w tle zaznaczone gwałtowne, krwawe przemiany i rozpad byłej Jugosławii. I zaskakujące zakończenie zagadki zniknięcia i co za tym stało.
I jeszcze rola przypadku, który jednak tym razem, mimo całego zła, doprowadził do czegoś dobrego. Bardzo warto przeczytać. To o wiele więcej niż kryminał.

fgyu

Kto zaintrygowany tytułem nawiązującym do poprzedniego tomu pt. "Hildur" spodziewał się, że książka będzie dotyczyła losów dziewczynek sporo się na rozwiązanie zagadki naczeka. Po drodze jedno niewątpliwe zabójstwo i jedno domniemane, losy niejakiej Disy, perypetie sercowo i rodzinne policjanta, wybryki miejscowej pijaczki i różne inne takie wydarzenia. Wszystko to dzieje się w różnych przedziałach czasowych. Czy jest interesujące ? Dla mnie umiarkowanie, bo przy nastawieniu na kryminał dostaje się w 80 % powieść obyczajową.

Na faktach. Trzynaścioro dzieci maltretowanych przez najwyraźniej niezrównoważonych psychicznie rodziców, zwłaszcza matkę, wykorzystywaną seksualnie w dzieciństwie przez własnego dziadka.
Książka drobiazgowo opisuje co działo się w tej rodzinie, i to po kilka razy to samo i tymi samymi słowami. Raz by wystarczyło czytelnikowi, ale nie autorowi i wydawcy. Zdziwiły mnie dwie rzeczy: łatwość uzyskiwania kredytów, po kilkukrotnym ogłoszeniu przez kredytobiorców bankructwa. Najwyraźniej brak jakiegoś międzystanowego rejestru notorycznych dłużników. A druga sprawa to zakładanie szkoły domowego nauczania. Jedyna wymagana, a i tak nie egzekwowana, to kontrola straży pożarnej. A gdzie kontrola merytoryczna ? O opiece społecznej nie wspomnę. Dziwne to.

W końcu odnalazła. Odnalazła siebie w białym świecie szoł-biznesu, gdzie czarna kobieta o specyficzne negroidalnym wyglądzie jest zaszufladkowana, a role związane z kobiecością są dla niej niedostępne. Viola Davis dokonała niemożliwego. Z nędznego głodnego, pełnego przemocy dzieciństwa osiągnęła tak wiele - pozycję w świecie filmu, niezależność finansową, miłość, możliwość pracy z największymi gwiazdami ekranu.
Niezwykły jest też jej związek z tą przemocową rodziną jej dzieciństwa, gdy wszystko złe jest zapomniane kiedy ta rodzina jest razem w momentach sukcesu. Wspomnienia szczere do bólu.

Jestem naprawdę pod wrażeniem tej książki - historii mężczyzny, urodzonego tuż przed wojną, który nie mógł spędzić życia ze swoją ukochaną. Teraz u jego schyłku wyrusza w podróż. Jej finał będzie zaskakujący, wzruszający i pokazujący, że miłość pokona wszelkie przeszkody.
Dziękuję Autorce za tę wspólną podróż!

Projekt Hail Mary Andyego Weira to absolutny majstersztyk hard sci-fi i książka, która dosłownie bezczelnie kradnie czas z życiorysu. Połykasz ją w dwa wieczory, zapominając o spaniu.Weir wziął swój sprawdzony schemat z Marsjanina samotny facet kontra potęga kosmosu i prawa fizyki ale podkręcił stawkę do maksimum. Ryland Grace budzi się z amnezją na statku kosmicznym, u boku ma dwa trupy, a w głowie pustkę. Szybko jednak okazuje się, że jest jedyną nadzieją na uratowanie Ziemi przed kosmicznym pasożytem gaszącym Słońce. Ta książka to geekowska pornografia w najczystszym wydaniu: pełna chemii, fizyki, zwrotów akcji i... prawdopodobnie najbardziej uroczej, międzygatunkowej relacji kumpelskiej w historii literatury tak, Rocky, o tobie mowa!.

Ta książka jest BARDZO zabawna . Jak ją czytam chcę skakać. SERIO

Ta książka jest BARDZO zabawna i wciągająca. Polecam ją każdemu ale raczej nie dorosłym.

Sama jestem zaskoczona jak wysoko oceniłam tę książkę. Mimo wesołkowatego. żartobliwego tonu, który początkowo może razić, książka przekazuje rzetelną wiedzę na mało znane i omijane tematy związane ze śmiercią i obrządkami funeralnymi. I to nie te mistyczne, ale zwykłe cielesne, często mogące uchodzić za obrzydliwe i niegodne, ale niechybnie czekające każdego/każdą z nas. Kto się nie boi, że będą go prześladować mało apetyczne obrazy a chciałby wiedzieć co dzieje się z ciałem po śmierci znajdzie tu pełną wiedzę.

Gdyby przeczytali ją rodzice, z pewnością uznaliby treści jako zbyt intymne i zbyt dosadne, nie nadające się dla młodych odbiorców. Seksualizacja dzieci nie powinna się odbywać w taki sposób:
przedstawianie pornografii jako
normy, brak moralnego rozróżnienia między dobrem a złem, promowanie seksu

Bardzo się cieszę, że mogłam po 20! latach spotkać Judytę, Adama, Ulę, Tosię i innych członków tej nietuzinkowej rodziny. Czytając, widziałam twarze Danuty Stenki, Joanny Brodzik i Artura Żmijewskiego, bo oni ożywili bohaterów "Nigdy w życiu".
Katarzyna Grochola zbiera fundusze na film lub serial na podstawie nowej książki i mam nadzieję, że ci aktorzy znów wcielą się w postaci z powieści.
Lektura bawi i wzrusza oraz przekonuje o sile rodziny i przyjaźni, a także pokazuje różne oblicza miłości.
Polecam!

Po jubileuszowej odsłonie cyklu spodziewałam się trochę więcej.
Nie jest jednak najgorzej - Reacher znów wymierza sprawiedliwość, eliminuje "tych złych" i czyni świat odrobinę lepszym.
Żałuję, że nie towarzyszyli mu inni bohaterowie cyklu, choćby Neagley, która już niedługo zadebiutuje w własnym serialu.
Czekam więc na serial i oczywiście na kolejną książkę!

Pierwsza z serii. Bardziej dłuższe opowiadanie niż powieść. Lekka, łatwa zagadka domniemanego morderstwa w rodzinie brzydkich z charakteru i bogatych. Wzorowane na Agacie Christie - czasowe odcięcie od świata, grupa ludzi, każdy z motywacją do zbrodni. Takie sobie. Bez większej satysfakcji.

Opis jest ciekawszy niż cała powieść. Straciłam czas, jest strasznie bez sensu

Proszę poprawić notkę biograficzną. To jest inny Piotr Milewski - obecnie dziennikarz m. in. Newsweeka.